තොටියකුගේ පැතුම

Deshapriya , , 0 Comments

පැතිරි දිය කඳ නගා දෙපසට පෙරට ඇදෙනා                  සීරුවේ
වැතිරි සිතිවිලි මගේ තනියට නැවතුණා මේ                   පාරුවේ
නොතිරි වෙහෙසින් මුව අයා ගෙන කොඳුරනා දුක    වාරුවේ
ඉතිරි විසිරුණු මනස සනසා වඩිනු මැන හිමි               පේරුවේ

මද්දහනේ ගිනියම වැව් දිය                   සිඹිනා
සුළං රොදත් සඟවා සරදම්                  කරනා
එතෙර මෙතෙර රැලි රැලි බිඳි බිඳි     දිවෙනා
පහුර මගේ පින්කෙත හිමි වෙත      පිදෙනා

වැවේ කැළඹුණු දිය ගොබේ තෙත පපුව සෝදා ගෙන    ගියේ
භවේ පැටලුණු දෝස දුක් කඳ රළුව සොය සොය වැව්      දියේ
නොවේ රිදුමන් ගත දරා  හිත හැඬුම් දෙන තුන් තිස්    පැයේ
අඳුර දුරලන මැටි පහනෙ සුව පසක් විය නිදි නැති          රැයේ

සුදු රුපියල් සරි කරන්න දස       වෙහෙස
මන්දිර නැත ඉදි කළ ලොකු උස      අහස
රිදුම් නොමැති සැනසිල්ලක රස     රහස
කසාවතින් අවසර බුදුනගෙ            උවැස

Image Courtesy :- https://pbs.twimg.com/media/D12mX74WkAAuRs5.jpg